Als iedereen een held is, is niemand het meer
Jan Verheul
AI Enthusiast en eigenaar
AI maakt creatie voor iedereen mogelijk, maar het verschil zit niet in de tool. Echte creativiteit komt uit visie, smaak en keuzes. Wie richting geeft, blijft onderscheidend.
Er zit een scène in The Incredibles die ik al jaren meedraag, niet omdat hij spectaculair is of vol actie zit, maar omdat hij iets blootlegt wat ongemakkelijk herkenbaar is. De schurk, Syndrome, zegt daar een zin die blijft hangen omdat hij zo pijnlijk raak is: “When everyone is super, no one will be.” Op dat moment gaat het natuurlijk over superhelden, maar Pixar zou Pixar niet zijn als het daar niet ook een bredere gedachte in had verstopt.
Want kijk om je heen en je ziet precies dat mechanisme terug, alleen niet met capes en superkrachten, maar met creativiteit, technologie en vooral met AI. Iedereen kan tegenwoordig beelden maken, teksten schrijven, ideeën genereren en complete concepten uit de mouw schudden, vaak binnen een paar seconden en met een overtuiging alsof het altijd al zo heeft moeten zijn. Het voelt democratisch, toegankelijk en slim, maar tegelijk schuurt er iets.
Niet omdat AI slecht is. Integendeel. Ik geloof heilig in wat deze technologie kan betekenen. We werken er bij Vrhl dagelijks mee, we experimenteren, we falen, we verbeteren en soms worden we er oprecht enthousiast van. Maar juist doordat iedereen nu dezelfde tools in handen heeft, wordt het verschil niet kleiner, maar groter. Want de vraag is niet meer wie de tool heeft, maar wie begrijpt wat hij ermee wil zeggen.
Echte creativiteit ontstaat namelijk niet op het moment dat je op ‘enter’ drukt, maar in alles wat daarvoor gebeurt. In het idee dat nog niet af is. In het gevoel dat je niet helemaal kunt uitleggen, maar wel herkent als het klopt. In smaak, ervaring, context en het vermogen om te kiezen wat je juist níet maakt. AI kan veel, maar het weet niet wat ertoe doet. Dat moet je het vertellen.
En daar zit voor mij de kern. Een goede prompt is geen lijstje instructies, maar een creatief besluit. Het is het resultaat van denken, kijken, schrappen, aanscherpen en opnieuw beginnen. Dat is geen trucje, dat is vakmanschap. Daar is nog steeds een art-director voor nodig. Iemand die het eindbeeld al ziet voordat het bestaat en die weet wanneer iets te glad, te veilig of te generiek wordt.
Als iedereen met AI werkt, verdwijnt creativiteit dus niet. Ze wordt zichtbaarder. Want dan zie je ineens wie richting geeft, wie durft te kiezen en wie begrijpt waarom iets werkt. De tool maakt iedereen sneller, maar niet iedereen beter. Dat verschil blijft, misschien wel sterker dan ooit.
Dus ja, Pixar had gelijk. Als iedereen een held is, is niemand het meer. Maar gelukkig geldt ook het omgekeerde: in een wereld waarin iedereen dezelfde superkracht heeft, wordt degene met visie, smaak en lef vanzelf weer bijzonder.